این گزارش با هدف ارائه اطلاعات کامل درباره «یک شعر: آدابِ ولگردی» تهیه شده است و مهمترین نکات منتشر شده را در اختیار شما قرار میدهد.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
آدابِ ولگردی
ما آدابِ ولگردی را رعایت کردهایم
ـ گو که هیچکس رعایتمان نکرد ـ
با خردهپولی در جیب
بیرون زدهایم از همه چیز
جای زیادی اشغال نکردهایم
نه در کنار خیابان
نه در اتوبوسها
نه در چشمانِ شما
نه در خیالبافیهای آیندهتان
مثل شبح از کنارتان گذشتهایم
چتری هم حتا برنداشتهایم
برای پناهگرفتن
از آنچه از آسمانتان
ریختهاید بر سرمان
گوشهی پیادهروها معبرمان بوده
به سنگرِ کافهیی که لحظاتی فقط
در آن زنده ماندهایم
با فنجانی چای یا قهوه
بدون شیرینی ، بدون تلخی
تا فراموش نکنیم
چیزی وجود دارد
که اسمش زندهگی است
و شما تمامِ قاچهاش را خواستهاید
بی که خوردنش را
در پرسهزنی
یاد گرفته باشید.
۱۶ شهریور ۹۹
برچسب:
نویسنده: محمد پارسامنش