تکهیی از تاریکی

هیچ ترسی در برابر گرسنگی تاب نمیآورد، هیچ صبری آن را از بین نمیبرد، جایی هم که گرسنگی باشد، نفرت وجود ندارد. و چه بگویم از خرفه و اعتقاد و چیزی که اصول نامیده میشود، که در برابر باد کاهی بیش نیستند. از دیوسیرتی گرسنگیِ دیرپا و عذاب دردناک و افکار تلخ و خشونت تیره و خیمهگستر آن چیزی میدانید؟ اگر نمیدانید، من میدانم. آدمی درست برای اینکه با گرسنگی بجنگد، باید همهٔ نیروی ذاتیاش را بهکار گیرد. راستش مقابله با داغدیدگی و بدنامی و کیفر روح از مقابله با گرسنگی دیرپا سادهتر است. چنین سخنی تلخ، اما حق است. (دل تاریکی، جوزف کنراد، ترجمهی صالح حسینی، نشر نیلوفر، چاپ اول، پاییز ۷۳)